Katedra Teologii Pastoralnej Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie



KS. PROF. DR HAB. MACIEJ OSTROWSKI -
KIEROWNIK KATEDRY

Urodzony w Krakowie w 1952 r. Kapłan archidiecezji krakowskiej. Wyświęcony w 1977 r. Pracował jako wikariusz w parafiach Sucha Besk. św. Szczepana w Krakowie, w Kurii Metropolitalnej jako wizytator katechetyczny, był duszpasterzem akademickim. Zaangażowany w Ruchu Światło-Życie (m.in. zespoły ds. formacji i animatorów, Centralna Diakonia Jedności, przewodniczący Komisji Teologiczno-Programowej, przewodniczący Rady Instytutu im. ks. F. Blachnickiego). Diecezjalny duszpasterz pielgrzymów, turystów i ratowników górskich. Członek założyciel Polskiej Izby Pielgrzymkowej. Od 1995 konsultor i sekretarz Rady Episkopatu ds. Duszpasterstwa Migracji, Pielgrzymek i Turystyki, od 2001 konsultor Rady Episkopatu ds. Duszpasterstwa Ogólnego.

Uzyskał magisterium z dogmatyki na PWT w Krakowie (1977). Ukończył studium przywydziałowe teologii rodziny (1980). Licencjat z teologii na PAT w Krakowie (1982). Doktorat ze specjalizacją z teologii pastoralnej na PAT na podstawie rozprawy Ruch Światło-Życie w Polsce. Rozwój ruchu, cele, trudności i osiągnięcia w nurcie odnowy Kościoła (1989). 1999 stypendium w Monachium. Habilitację na PAT (1997) na podstawie rozprawy: Duszpasterstwo wobec problemu wolnego czasu człowieka. Aspekt moralno-pastoralny ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień turystyki, Kraków 1996.

Od 1984 zatrudniony na PAT, od 1989 jako asystent, następnie adiunkt przy katedrze teologii pastoralnej. 1994-1998 sekretarz przywydziałowego studium proboszczowskiego. Od 1998 roku kierownik Katedry Teologii Pastoralnej Szczegółowej WT PAT (później UPJPII), od roku 2015 kierownik Katedry Teologii Pastoralnej i Dyrektor Instytutu Teologii Praktycznej. Od roku 2001 zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego PAT. W 2006 uzyskał tytuł profesora. Od roku 2011 zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego.

W latach 2009-2014 był prorektorem Papieskiej Akademii Teologicznej obecnie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Prowadzi zajęcia z teologii pastoralnej, turystyki religijnej, etyki zawodowej w turystyce i kultury wolnego czasu na UPJPII, do roku 2013 prowadził zajęcia z teologii pastoralnej w Instytucie Teologicznym w Bielsku-Białej. Do roku 2002 w WSD sercanów w Stadnikach. Od 2006 prowadzi zajęcia z teologii pastoralnej w WSD paulinów Krakowie. Wykładał gościnnie na UKSW, KUL (studium liturgiczno-pastoralne), w WSJOiE w Częstochowie (pielgrzymki - turystyka religijna) i WSTiE w Suchej Besk. (etyka turystyki).

Od 1992 sekretarz Sekcji Pastoralistów Polskich a w latach 2002-2007 jej przewodniczący, współorganizował coroczne sesje Sekcji. Od roku 2007 członek "Polskiego stowarzyszenia pastoralistów", członek zarządu stowarzyszenia. Od roku 2004 członek stowarzyszenia teologów pastoralistów środkowo-wschodniej Europy (PosT-Netzwerk der mittel- und osteuropäischen Pastoraltheologinnen und Pastoraltheologen) z siedzibą w Wiedniu, od roku 2006 przedstawiciel grupy polskiej w tymże stowarzyszeniu. Organizator szkoleń dla animatorów pielgrzymek i turystyki religijnej w Krakowie.

W 2009 roku został powołany przez Prezydenta Krakowa do Krakowskiej Rady Konsultacyjnej.

Interesuje się zagadnieniami teologii, duszpasterstwa i etyki wolnego czasu, szczególnie turystyki, pielgrzymowania, migracji, ruchów chrześcijańskiej odnowy, duszpasterstw specjalnych oraz chrześcijańskiego odniesienia do środowiska naturalnego. Od 1993 corocznie organizuje sympozja interdyscyplinarne "Sacrum i przyroda". Współorganizator sympozjów pastoralnych "Koinonia" dotyczących soborowej odnowy parafii. Brał udział w międzynarodowym projekcie badań nad religijnością w krajach Środkowo-Wschodniej Europy "Aufbruch". Prowadzi międzynarodowy projekt dotyczący pielgrzymowania i turystyki religijnej wraz z Międzynarodowym Instytutem Teologicznym w Trumau (Austria) i Uniwersytetem we Freiburgu Bryzgowijskim.

Wypromował 10 doktorów, 10 licencjuszy i 66 magistrów teologii.


Publikacje: książkowe, artykuły.